Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir alerjik bebek annesi varmış. Evet, bu kadar uzak geliyor artık bana. Yaşarken hiç geçmeyecek sandığım o günler geride kaldı. Şimdi dönüp bakınca ‘aferin kız’ diyorum kendime; ‘iyi iş çıkardın’. Yumurta hariç hiçbir hayvansal gıda tüketmeden, ağzıma bir parça bile çikolata atmadan, kuruyemiş yiyemeden, dışarıdayken…
Alerji beni ve ailemi nasıl etkiledi? Ben zaten sağlıklı beslenmeye özen gösteren biriydim. Ama kızımın alerjisi ile beraber yediklerim iyice kısıtlandı. Paketli ürünleri, hazır gıdaları ve dışarıda yemeyi bırakmak zorunda kaldım. Ekmeğimi kendim yapmaya başladım. Fırının ekmeğini beğenmez olduk sonunda. Salçam annemden, tarhanam bir akrabamızdan geliyordu. Yoğurt ve kefiri evde mayalıyordum. Sonra baktım ki bir…
Benim durumumda çocuk doktorum alerji olduğunu düşünmüyordu, alerji bölümüne de sevk etmedi. Çilek mevsimi geldiğinde benim çilek yemeye başlamamla beraber bebeğimin gün boyu kusmaları başladı. Çilek yemediğim günler hiç kusmuyordu. Böylece çileğin dokunduğunu anlamış oldum. Sonra mısır yediğim bir günün ardından ilk kez gaitada kan gördüm ve o noktada artık bu bebeğin alerjik bir bebek…
Alerji ile tanışmamız Uyumayan bebekten daha zoru hem uyumayan hem emmeyen bebekmiş. Kızım 1,5 aylık olduğunda birden memeyi reddetmeye başladı. Okuduklarım, bildiklerim, iç sesim bana bu bebeğin şuan 7/24 emmesi gerektiğini, normal olanın koynumdan ayrılmak istememesi olduğunu söylüyordu ama gerçek hiç de öyle değildi. Bu aylarda meme reddi yaşayan anneler ne demek istediğimi çok iyi…